Terminologia w rachunku kosztów

W tym temacie zdefiniowano kluczowe terminy używane w rachunku kosztów.

Kluczowe pojęcia

W poniższej tabeli przedstawiono definicje kluczowych terminów w rachunku kosztów.

Termin	Definicja
Klucz alokacji	Klucz alokacji jest podstawą używaną do alokacji kosztów. Zazwyczaj jest to ilość, taka jak zajęte metry kwadratowe, liczba pracowników lub wykorzystane roboczogodzie. Na przykład dwa działy, z odpowiednio 20 i 10 pracownikami, dzielą się kosztami stołówki. Koszty są rozdzielane między działa przy użyciu klucza alokacji, który reprezentuje liczbę pracowników. Dwie trzecie kosztów jest przydzielanych do pierwszego działu, a jedna trzecia kosztów jest przydzielana do drugiego działu.
Źródło alokacji	Źródło alokacji określa, które koszty są przydzielane. Alokacje są definiowane w tabelach źródła alokacji i docelowych alokacji. Każda alokacja składa się ze źródła alokacji i co najmniej jednego celu alokacji. Na przykład wszystkie koszty dla typu kosztu ogrzewania, który jest źródłem alokacji, można przydzielić do centrów kosztów warsztatu, produkcji i sprzedaży, które są trzema celami alokacji.
Cel alokacji	Cele alokacji określają, gdzie są przydzielane koszty. Alokacje są definiowane w tabelach źródła alokacji i docelowych alokacji. Każda alokacja składa się ze źródła alokacji i co najmniej jednego celu alokacji. Na przykład wszystkie koszty dla typu kosztu ogrzewania, który jest źródłem alokacji, można przydzielić do centrów kosztów warsztatu, produkcji i sprzedaży, które są trzema celami alokacji.
Rachunek kosztów	W rachunku kosztów rejestrowane są rzeczywiste koszty operacji, procesów, działów lub produktów. Te koszty są przydzielane do centrów kosztów i obiektów kosztów przy użyciu różnych metod alokacji kosztów. Menedżerowie używają statystyk i raportów, takich jak arkusz podziału kosztów oraz analiza zysków i strat, aby podejmować decyzje i obniżać koszty. Rachunek kosztów pobiera dane z księgi głównej, ale działa niezależnie. W związku z tym transakcje księgowane w rachunku kosztów nie mają wpływu na dane w księdze głównej.
Typ kosztu	Wykres typów kosztów pełni tę samą funkcję, co plan kont w księdze głównej. Często mają podobną strukturę. W związku z tym możliwe jest przeniesienie planu kont księgi głównej do planu typów kosztów, a następnie jego modyfikacja. Wykres typów kosztów można również tworzyć od podstaw.
Centrum kosztów	Centra kosztów to najczęściej działy i centra zysku, które są w dużej mierze odpowiedzialne za koszty i dochody firmy. Centra kosztów można synchronizować z wymiarami w księdze głównej. Możliwe jest również dodawanie nowych centrów kosztów i definiowanie własnego sortowania z sumami częściowymi.
Obiekt kosztu	Obiekty kosztowe to produkty, grupy produktów lub usługi firmy, gotowe towary firmy, które ostatecznie niosą koszty. Obiekty kosztów można synchronizować z wymiarami w księdze głównej. Możliwe jest również dodawanie nowych obiektów kosztów i definiowanie własnego sortowania z sumami częściowymi.
Alokacja kosztów	Alokacja kosztów to proces przydzielania kosztów do centrów kosztów lub obiektów kosztów. Na przykład wynagrodzenie kierowcy ciężarówki działu sprzedaży jest przydzielane do centrum kosztów działu sprzedaży. Nie jest konieczne przydzielanie kosztów wynagrodzenia do innych centrów kosztów. Innym przykładem jest to, że koszt drogiego systemu komputerowego jest przydzielany produktom firmy, która korzysta z systemu.
Alokacja dynamiczna	Alokacje dynamiczne są zależne od zmiennych podstaw alokacji, na przykład liczby pracowników działu lub przychodów ze sprzedaży projektu w określonym czasie. Istnieje dziewięć wstępnie zdefiniowanych baz alokacji dynamicznej, które użytkownicy mogą zdefiniować za pomocą pięciu filtrów.
Koszt bezpośredni	Koszty bezpośrednie to koszty, które można bezpośrednio przydzielić do obiektu kosztów, na przykład zakup materiałów dla określonego produktu.
Koszt stały	Koszty stałe to koszty, które nie są zależne od poziomu towarów lub usług wytwarzanych przez firmę. Zwykle są one związane z czasem, takie jak wynagrodzenie lub czynsz płacony miesięcznie. Są one przeciwieństwem kosztów zmiennych, które są związane z wielkością i są wypłacane za wyprodukowaną ilość.
Koszt pośredni	Koszty pośrednie nie są bezpośrednio związane z obiektem kosztów, takim jak określona funkcja lub produkt. Koszty pośrednie mogą być stałe lub zmienne. Koszty pośrednie mogą być kosztami podatkowymi, administracyjnymi, kadr i bezpieczeństwa i są również znane jako koszty ogólne.
Poziom	Poziom służy do definiowania kolejności alokacji. Poziom jest definiowany jako liczba z okresu od 1 do 99. Księgowanie alokacji jest zgodne z kolejnością poziomów. Na przykład poziom zapewnia, że pierwsza administracja jest przydzielana do warsztatu, zanim warsztat zostanie przydzielony do pojazdu i produkcji.
Alokacja statyczna	Alokacje statyczne są oparte na ustalonym zestawie wartości, na przykład użytych metrach kwadratowych, lub ustalonym współczynniku alokacji, takim jak 5: 2: 4.
Koszty operacyjne	Koszty operacyjne to powtarzające się wydatki, które są związane z funkcjonowaniem firmy, urządzenia i komponentu.
Koszty ogólne	Koszty ogólne odnoszą się do bieżących wydatków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Są to wszystkie koszty w rachunku zysków i strat, z wyjątkiem bezpośredniej pracy, bezpośrednich materiałów i bezpośrednich wydatków. Koszty ogólne obejmują opłaty księgowe, reklamę, amortyzację, ubezpieczenie, odsetki, opłaty prawne, czynsz, naprawy, dostawy, podatki, rachunki telefoniczne, koszty podróży i mediów.
Krok kosztów zmiennych	Etapowe koszty zmienne to koszty, które zmieniają się dramatycznie w pewnych punktach, ponieważ wiążą się z dużymi zakupami, których nie można rozłożyć w czasie. Na przykład jeden pracownik może wyprodukować 100 tabel w miesiącu. Wynagrodzenie pracownika jest stałe w zakresie produkcyjnym od 1 do 100 stołów. Jeśli firma chce wyprodukować 110 stołów, firma potrzebuje dwóch pracowników. Więc koszt się podwoi.
Udostępnij	Część lub część, która jest przydzielana między centrami kosztów lub obiektami kosztów.
Ważenie statyczne	Koszty są przydzielane zgodnie z kluczami alokacji, które można modyfikować za pomocą mnożnika. Na przykład dwa działy, z odpowiednio 20 i 10 pracownikami, dzielą się kosztami stołówki. Koszty są rozdzielane między działami za pomocą klucza alokacji, który reprezentuje liczbę pracowników jedzących w stołówce. W pierwszym dziale tylko 5 pracowników je w stołówce, więc ten dział ma mnożnik 0,25. Podstawa alokacji wynosi 20 x 0,25 = 5. Łączna liczba pracowników, którzy jedzą w stołówce wynosi 15. Jedna trzecia kosztów jest przydzielana do pierwszego działu, a dwie trzecie kosztów do drugiego działu.
Koszt zmienny	Koszty zmienne to wydatki, które zmieniają się proporcjonalnie do działalności firmy. Koszty zmienne są sumą kosztów krańcowych we wszystkich wyprodukowanych jednostkach. Koszty stałe i koszty zmienne składają się na dwa składniki kosztów całkowitych.
Wariant	Wariant jest używany jako opcjonalna etykieta zdefiniowana przez użytkownika dla alokacji. Celem etykiety jest filtrowanie grup alokacji.

Zobacz też

Rachunek kosztów — informacje
Księgowanie kosztów
Współpraca z Business Central